Logowanie | Rejestracja


Zaloguj się

Nazwa użytkownika:   Hasło:   Loguj mnie automatycznie  
Dzisiaj jest pn gru 18, 2017 10:56 am

Strefa czasowa UTC+1godz. [letni]





Nowy temat Odpowiedz w temacie  [ Posty: 1 ] 
Autor Wiadomość

Offline
 Tytuł: Kevin Steen
Post: pt wrz 20, 2013 10:49 pm 
Legenda
Awatar użytkownika

Rejestracja: pn lut 20, 2012 2:22 am
Posty: 6089
Obrazek


1. Informacje ogólne

Prawdziwe imię - Kevin Steen
Przydomki ringowe - Kevin Steen, Super Dragon
Wzrost - 1.80 m
Waga - 110 kg
Data urodzenia - 7 maj 1984
Miejsce urodzenia - Saint-Jean-sur-Richelieu, Quebek, Kanada
Trenerzy - Serge Jodoin, Jacques Rougeau, Pierre Carl Ouellet
Data debiutu - 7 maj 2000


Kevin Steen to kanadyjski profesjonalny wrestler walczący na Scenie Niezależnej. Występował głównie na galach RoH, PWG (gdzie zdobywał wiele tytułów m. in. główne tytuły mistrzowskie) czy też w CZW. Steen zainteresował się pro wrestlingiem po obejrzeniu walki pomiędzy Shawnem Michaelsem a Dieslem na WM-ce XI. Trzy lata później jego rodzice pozwolili mu na treningi z Serge Jodoin, wrestlerem z Quebecu. W następnym roku rozpoczął treningi z Jacques'em Rougeau.


2. Debiut

Steen pierwszą walkę stoczył 7 maja 2000 roku. Następnie przez cztery lata walczył i trenował w federacji Rougeau. Następnie walczył w różnych federacjach na terenie Kanady.


3. Combat Zone Wrestling (2004-2006, 2008)

Kevin Steen zadebiutował 10 września 2004 roku podczas High Stakes. Przegrał w Four Way Dance Matchu, walce brał też udział El Generico, Excess i Sexxxy Eddy. Po przegranej utworzył tag team z El Generico, walcząc z Super Dragonem i Excaliburem. 14 maja 2005 wziął udział w turnieju CZW Best of the Best, docierając do finału po pokonaniu Kenny'ego The Bastard'a w pierwszej rundzie i Chrisa Hero w drugiej. Jednakże został pokonany w finale w którym udział brali także: B-Boy, Super Dragon i Mike Quackenbush. Quackenbush wygrał walkę. Nadszedł czas na pierwsze trofeum. W sierpniu 2005 roku Steen po pokonaniu Franky'ego The Mobstera zdobył CZW Iron Man Championship. Posiadał pas niemal rok, przez 364 dni. Na CZW Trapped w Cage Matchu stracił pas na rzecz LuFisto. Niedługo po tym starciu opuścił CZW. Do federacji powrócił w 2008 roku na gali CZW 9 F'n Years w dniu 9 lutego, gdzie stoczył walkę z Vordell Walker'em zakończoną No Contest.


Obrazek
Steen w 2004 roku na gali CZW


4. Pro Wrestling Guerrilla (2005–obecnie)

Kevin Steen zadebiutował w Pro Wrestling Guerilla jeszcze jako wrestler CZW. Na PWG Jason Takes (13 maj 2005) został wplątany w pierwszy feud gdzie pomógł Excaliburowi w pokonaniu Super Dragona (walka toczyła się w Guerilla Warfare Matchu). Następnie dość szybko zdobył główny tytuł mistrzowski federacji. Na Zombies [Shouldn't Run] pokonał ówczesnego mistrza AJ Stylesa i zdobył PWG Championship. Tytuł zdołał utrzymywać przez cztery miesiące aż do Chanukah Chaos (The C's Are Silent) gdzie został pokonany przez Joey'ego Ryana. W tej walce zaingerował Super Dragon co doprowadziło do walki tej dwójki na grudniowym Astonishing X-Mas w Guerilla Warfare Matchu. Steen musiał uznać wyższość Super Dragona.
Nadszedł rok 2006. Steen sprzymierzył się ze swym rodakiem, El Generico. Ów tag team rozpoczął starania o PWG World Tag Team Championship. Po wielu próbach, na Giant Size Annual #4 (29 lipiec 2007) Steen i Generico zostali mistrzami drużynowymi federacji PWG pokonując Rodericka Stronga i PAC'a. Tytuły skutecznie bronili przez trzy miesiące do 27 października. W Anglii podczas PWG's "European Vacation II" Davey Richards i Super Dragon zdobyli owe tytuły. Na następnej gali, Steen wraz z PAC'iem stoczyli walkę o tytuły drużynowe jednak przegrali a Steen opuścił PWG.
Kevin wrócił niebawem do PWG i ponownie z El Generico zdobył tytuły drużynowe PWG. Pokonali wówczas The Dynasty (w składzie - Joey Ryan i Scott Lost). Pasy stracili w finale "Dynamite Duumvirate Tag Team Title Tournament" na rzecz Jacka Evansa i Roderica Stronga.

Obrazek
Kevin Steen i El Generico

11 grudnia 2010 roku Kevin Steen pokonał Akirę Tozawę i była to jego pierwsza wygrana walka od dwóch lat. 29 stycznia został pokonany przez Chrisa Hero na WrestleReunion. Nieco później na tej gali odbył się Four Way Tag Team Match a zwycięzcy mogli dołączyć do DDT 2011. Steen zaatakował RockNES Monsters. 2 lutego ogłoszono iż Kevin Steen wraz z Akirą Tozawą weźmie udział w tym turnieju. Po pokonaniu ROH World Tag Team Championów teamu Kings of Wrestling, Steen i Tozawa znaleźli się w finale jednak zostali pokonani przez The Young Bucks. 23 lipca na rocznicowej gali PWG, Steen pokonał PACA. Następnie Claudio Castagoli pokonał Chris Hero w walce o PWG Title i Steen rzucił mu wyzwanie. Efektem tego było zdobycie tego tytułu po raz drugi przez Kanadyjczyka.
Następnie brał udział w Battle of Los Angeles i pokonał Dave'a Finlay'a oraz Eddie'go Edwardsa (kolejno - w pierwszej rundzie i w półfinale. W finale został pokonany przez swego przyjaciela a jednocześnie przeciwnika - El Generico. 10 sierpnia stoczył zwycięską walkę z Davey Richardsem w obronie tytułu mistrzowskiego PWG. 22 listopada stracił swój tytuł na rzecz El Generico. Walka była Ladder Matchem. Tuż po walce Steen był obijany przez The Young Bucks. Na pomoc byłemu mistrzowi przybył Super Dragon. Atak Bucksów, powrót Super Dragona - to doporwadziło do walki między Kevinem Steenem i Super Dragonem a Young Bucks w dniu 10 grudnia na "Appetite for Destruction". W Guerilla Warfare Matchu Bucksi utracili swe tytuły mistrzowskie. 17 marca 2012 roku
Steen pokonał El Generico i Eddie'ego Edwardsa w Three Way Matchu, zdobywając PWG World Championship po raz trrzeci. Kolejne wwalki toczył w obronie tego tytułu - 21 kwietnia pokonał Sami'ego Callihana w Open Challenge a 25 maja pokonał Briana Cage'a. Tego samego dnia jego tag team partner, Super Dragon przeszedł heel turn. 21 czerwca na Threemendous III Steen pokonał Willie Macka w obronie PWG World Championship. Próbował też swego szczęścia w Bitwie o Los Angeles ale został pokonany już w pierwszej rundzie przez Ricocheta. Kolejną walkę w obronie tytułu mistrzowskiego stoczył 27 października gdzie pokonał Ricocheta i Michaela Elgina. Wreszcie 1 grudnia stoczył walkę ze zwycięzcą BoLA 2012 - Adamem Cole'em. Był to koniec jego panowania jako PWG World Champion, ponieważ Adam Cole pokonał Kanadyjczyka. Walka odbyła się na zasadzie Guerilla Warfare. Po tym jak El Generico zgodził się na kontrakt z WWE, on i Kevin Steen postanowili wystąpić jeszcze w turnieju Dynamite Duumvirate Tag Team Title. Po pokonaniu Briscoe Brother i Future Shock (Adam Cole i Kyle O'Reily) doszli do finału. W finałowej walce z The Young Bucks odnieśli sukces wygrywając DDT 2013. Na PWG TEN Steen dostał szansę na zdobycie PWG World Championship jednak został pokonany przez Adama Cole'a. Kevin próbował też szczęścia na BoLA jednak odpadł w 1/4 turnieju. Tuż po finale, Steen przeszedł heel turn i założył nową stajnię o nazwie ''The Mount Rushmore of Wrestling'' wraz z PWG World Championem Adamem Cole'em i World Tag Team Championami - The Young Bucks.


5. Ring of Honor (2007-obecnie)


17 lutego 2007 roku Kevin Steen zadebiutował w federacji Ring of Honor. Tego samego dnia w tag team matchu z El Generico przegrali w starciu z Briscoe Brothers. 14 kwietnia do federacji wrócił Mark Briscoe, zainterweniował w walce Steenerico z Markiem Brisco i Erickiem Stevensem. 11 maja podczas Steen (występujący jako heel) i Generico (z kolei jako face) pokonali Jasona Blade'a and Eddie'ego Edwards'a. Na gali ''Respect is Earned'' Steen i Generico pokonali takie drużyny jak Irish Airborne (Jake i Dave Crist), Pelle Primeau i Mitch Franklin oraz Jimmy Rave i Adam Pearce. Był to Tag Team Scramble Dark Match. Tej samej nocy Mark Briscoe doznał kontuzji (lekkiego wstrząsu mózgu) po brawlu między Steenem i Generico a Briscoe Brothers. Na RoH Driven Bracia Briscoe bronili tytułów mistrzowskich tag team federacji RoH przeciwko Steenerico. Walka trwała nieco ponad kwadrans i kanadyjscy zawodnicy zostali pokonani. Nie był to koniec ich feudu, toczyli ze sobą walki Caged Road w Steel Cage Matchu, na Manhattan Mayhem II w walce two out of three falls, na koniec na gali Man Up w Ladder Matchu. W tych trzech walkach Steenerico poniosło porażki, dopiero na Death Before Dishonor V pokonali braci Briscoe w Boston Street Fight.
6 czerwca 2008 roku Steen i Generico wzięli udział w turnieju który miał wyłonić nowych mistrzów RoH World Tag Team. W pierwszej rundzie pokonali Go Shiozaki'ego i ROH World Championa Nigela McGuiness'a, w drugiej Chrisa Hero and Adama Pearce'a. W finale zmierzyli się z Jimmym Jacobsem i Tylerem Blackiem jednak nie udało im się ich pokonać.
Nadszedł jednak czas aby się zrewanżować. W dniu 27 czerwca w Dayton w stanie Ohio, Steen i Generico pokonali The Age of the Fall (Tyler Black i Joey Matthews). Następnego dnia na gali w Chicago, Steen i Generico zostali pokonani przez AOTF (w walce brał udział Tyler Black i Necro Butcher). Necro uzyskał pinfall dla swej drużyny, po tym jak Black wykonał na Steenie Chairshoot. 25 lipca Kevin zmierzył się z ROH World Championem, Nigel'em McGuinness'em. Stawką był tytuł mistrzowski RoH. Warto dodać iż walka odbyła się na pierwszej gali organizowanej przez Ring of Honor na terenie Kanady. Mimo że Kevin Steen walczył w swoim kraju, walkę przegrał.
Steen i Generico zdobyli wreszcie tytuły tag team. Stało się to na gali w Bostonie, 19 września. Pokonali ówczesnych mistrzów, Tylera Blacka i Jimmy;ego Jacobsa. Tytuły trzymali do 10 kwietnia 2009 roku.
19 grudnia 2009 roku na Final Battle 2009, po przegranej walce z The Young Bucks, Kevin Steen przeszedł heel turn atakując swego tag team partnera El Generico. Nowym tag team partnerem Kanadyjczyka został Steve Corino. Po tej akcji Generico nie był zbyt szczęśliwy jednak okazja do zemsty nadeszła niebawem. Na kolejnym iPPV ''The Big Bang!'', Generico w drużynie z Coltem Cabaną pokonał Steena i Corina poprzez dyskwalifikację. 19 czerwca na Death Before Dishonor VIII, Steen pokonał Generico w Singles Matchu. 11 września na
Glory By Honor IX, Generico i Cabana pokonali Steena i Corino w Double Chain Matchu. Po walce Steen nie mógł znieść tego że przegrał i ponownie zaatakował byłego tag team partnera. Tym razem El Generico został pozbawiony maski przez Kanadyjczyka. Ich walkę która miała zakończyć roczny konflikt dwójki zawodników z Kanady wyznaczono na Final Battle w dniu 18 grudni 2010 roku. Na szali stanęła maska El Generico oraz kariera Steena w RoH. Zwycięzcą został El Generico a Kevin Steen zgodnie z zapowiedzią opuścił Ring of Honor.
Kevin Steen powrócił do Ring of Honor na gali Best in the World 2011. Został sprowadzony przez Steve'a Corino. Jednakże, oficjele RoH wymusili na Steenie umowę, w mocy której ten pokaże iż jest innym człowiekiem. Po tym jak Steve Corino został pokonany przez Michaela Elgina, Steen przybiegł go uratować z rąk House of Truth ale ostatecznie skończyło się to włączeniem Steena i Jimmy'ego Jacobsa do stajni. Następnie Steen został wyciągnięty z areny a Jim Cornette obiecał iż Kevin Steen już więcej nie zawalczy w ringu RoH. Storyline był kontynuowany 22 lipca gdzie Steen ''zhakował'' stronę internetowa RoH, pisząc posty wychwalające Pro Wresting Guerilla. 15 września RoH opublikowało wideo na którym Steen zapowiada swój udział w Death Before Dishonor IX. 17 września Steen przerwał walkę El Generico z Jimmym Jacobsem. Podczas epizodu Ring of Honor Wrestling z 5 listopada, Steen pojawił się z pracownikiem Ohio Valley Wrestling Christian'em Mascagnim (który grał jego radcę prawnego), grożąc Cornettowi i całej federacji sankcjami prawnymi chyba że zostanie przywrócony do akcji w przeciągu trzech tygodni tygodni. Podczas RoH Wrestling z 3 grudnia ustalono iż Steen będzie walczył ze Stevem Corino na Final Battle a na szali znajdzie się jego kariera. Podczas gali Steen pokonał Corino dzięki czemu jego kariera w RoH pozostała niezagrożona. Na koniec gali skonfrontował się z ówczesnym RoH World Championem i obiecał iż w 2012 roku odbierze mu ten pas. 4 marca 2012 roku podczas 10th Anniversary Show Steen pokonał Jimmy'ego Jacobsa w No Holds Barred Matchu. Na koniec gali ponownie skonfrontował się z Davey Richardsem. Steen kontynuował swoją serię zwycięstw. Na Showdown in the Sun pokonał El Generico z pomocą Jimmy'ego Jacobsa w Last Man Standing Matchu a dzień później pokonał Eddie'ego Edwardsa. Nadszedł czas na pierwszy singlowy tytuł w Ring of Honor. Na gali Border Wars Steen pokonał Davey Richardsa i został ROH World Championem. Po walce Steve Corino znalazł się na ringu i razem z nowym mistrzem udał się za kulisy. Był to początek nowej grupy zwanej jak SCUM (Suffering, Chaos, Ugliness, i Mayhem - Cierpienie, Chaos, Brzydota i Okaleczenie). Kolejne walki na ważniejszych eventach to obrony tytułu mistrzowskiego:
-Steen pierwszy raz skutecznie obronił pas na gali z 15 czerwca, pokonał wówczas Eddie'ego Edwardsa.
-24 czerwca na ''Best in the World 2012: Hostage Crisis'' Steen pokonał Davey Richardsa.
-Na iPPV ''Boiling Point'' z 11 sierpnia, Steen obronił tytuł przez Chikara Grand Championem Eddie'em Kingstonem.
-15 września na ''Death Before Dishonor X: State of Emergency'', Steen do listy pokonanych w walce o złoto dorzucił Rhino.
6 października, walka Steena i Jay'a Lethala została uznana za No contest po tym jak Steen splunął na rodziców Lethala siedzących w pierwszym rzędzie. Tydzień później podczas kolejnego iPPV ''Glory By Honor XI: The Unbreakable Hope'' Steen pokonał Michaela Elgina.

Obrazek
Kevin Steen jako RoH World Champion na gali Supercard of Honor VII

Na ostatnim iPPV w roku 2012, na Final Battle Kevin Steen walczył z El Generico o pas RoH World Championship w Ladder Matchu. Zwycięsko z tej walki wyszedł Steen. 2 marca 2013 na 11th Anniversary Show, Steen pokonał Jaya Lethala w Grudge Matchu po raz kolejny broniąc tytułu. Wszystko ma jednak swój koniec. 5 kwietnia podczas Supercard of Honor VII, Steen stracił ROH World Championship na rzecz Jay'a Briscoe.
Steen powrócił na gali telewizyjnej 4 maja jako face. Zastąpił Jay'a Lethala w tag team matchu przeciwko Cliffowi Comptonowi i Jimmy'emu Jacobsowi. Partnerem Steena został Michael Elgin. Steen kontynuował rywalizację ze SCUM na Best in the World 2013 gdzie pokonał Matta Hardy'ego w No DQ Matchu. Następnego dnia Steen zastąpił kontuzjowanego Briscoe w Steel Cage Warfare miedzy SCUM a drużyną RoH. SCUM zostało pokonane w efekcie czego musiało zostać rozwiązane. 3 sierpnia Kevin wziął udział w turnieju o wakujący RoH World Championship. Doszedł do półfinałów po wygraniu z Roderickiem Strongiem.


6. Zdobyte tytuły

Capital City Championship Combat:
C*4 Championship (1 raz)
C*4 Tag Team Championship (1 raz) – z Mike Bailey

Combat Zone Wrestling:
CZW Iron Man Championship (1 raz)

Elite Wrestling Revolution:
EWR Heavyweight Championship (2 razy)
Elite 8 Tournament (2005)

International Wrestling Syndicate:
IWS Canadian Championship (1 raz)
IWS Heavyweight Championship (3 razy)

North Shore Pro Wrestling:
NSPW Championship (1 raz)

Pro Wrestling Guerrilla:
PWG World Championship (3 razy)
PWG World Tag Team Championship (3 razy) – z El Generico (2 razy) i Super Dragon (1 raz)

Ring of Honor:
ROH World Championship (1 raz)
ROH World Tag Team Championship (1 raz) – z El Generico

SoCal Uncensored:
Wrestler of the Year (2005)

Squared Circle Wrestling:
2CW Heavyweight Championship (1 raz)

_________________
Obrazek


Na górę
 Wyświetl profil  
 
 
Wyświetl posty nie starsze niż:  Sortuj wg  
Nowy temat Odpowiedz w temacie  [ Posty: 1 ] 


Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 1 gość


Nie możesz tworzyć nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz dodawać załączników

Szukaj:
Przejdź do:  


Powered by phpBB © 2007 phpBB Group